قـُل یا عبادِی الذین اَسرفوا علی انفسهم لا تـَقنطُوا من رحمه الله ِان اللهَ یَغفرالذُنوب جمیعا" ِانُّه هو الغفور الرحیمُ 53

قوله تعالی:" بگو ( ای محمد که الله می گوید:) ای بندگان من؛ ایشان که گزاف کردند در ستم بر خویشتن نومید مباشید از بخشایش الله که اوست آن خداوندگار بخشاینده مهربان که گناهان همه بیامرزد، که اوست آمرزگار مهربان

تفسیر: بدان که از آفریدگان حق جل جلاله کرامت دو گروه راست: یکی فریشتگان و دیگر آدمیان .... و غایت شرف ایشان در دو چیز هست : در عبودیت و در محبت، عبودیت محض صفت، فریشتگان هست و عبودیت و محبت هر دو صفت آدمیان است. فریشتگان را عبودیت محض داد که صفت خلق است و آدمیان را بعد از صفت عبودیت خلعت محبت داد که صفت حق است تا از بهر این امت می گوید :" یُحبّهم و یُحبّونه".

و در عبودیت نیز آدمیان را فضل داد بر فریشتگان که عبودیت صفت فریشتگان بی اضافت گفت:" بَل عبادُُ مکرمون"و عبودیت آدمیان با اضافت گفت:" یا عبادی"، آن گه بر مفتضی محبت فضل خود را بر ایشان تمام کرد و عیبهای ایشان و معصیتهای ایشان به انوار محبت بپوشید و پرده ایشان ندرید. نبینی که زلت بر ایشان قضا کرد و با آن همه زلات نام عبودیت از ایشان بنیفکند و با ذکر زلت و معصیت تشریف اضافت از ایشان نستد.

آورده اند که موسی علیه السلام گفت: معصیت بندگان به ارادت تست آنگه آن را دشمن میداری و بنده را به معصیت دشمن می گیری؟ حق جل جلاله فرمود: یا موسی؛ آن بنیاد عفو و کرم خویش است که می نهم خزینه رحمت ما پر است اگر عاصیان نباشند ضایع ماند.
.........
در خبر است که نامه به دست بنده ای دهند آن معصیتها بیند شرمش آید که بر خواند ؛از حق جل جلاله خطاب آید که: آن روز که می کردی و شرم نداشتی فضیحت نکردم و بپوشیدم امروز که شرم می داری فضیحت کی کنم؟

و اَنیبوُا الی ربکم و اَسلموا له من قبل ان یاتیکم العذاب ثم لا تنصرون 54
و باز گردید با خداوند خویش و گردن نهید او را پیش از آن که عذاب آید به شما و آنگه یاری نرسد شما را از کس

انابت بر سه قسم هست : یکی انابت پیغامبران؛ ابراهیم را گفت :" ان ابراهیم لحلیم اواه منیب"......

دیگر قسم انابت عارفان است:که در همه حال به همه دل با الله گشتن، قال الله تعالی:" و ما یتذکر الا من ینیب"

خداوندا در دنیا مرا ذکر تو بس و در عقبی مرا دیدار تو بس. ای جوانمرد! کسی که راز ولی نعمت مونس وی بود دیدار نعمت و نعیم بهشت او را چه سیری کند؟
پیر طریقت گفت:" الهی به بهشت و حور چه نازم اگر مرا نفسی دهی از آن نفس بهشتی سازم.

سدیگر قسم انایت توحید است که دشمنان را و بیگانگان را با آن خواند گفت:" و انیبوا الی ربکم و اسلموا له" و نشان انابت توحید آ ن است که به اقرار زبان و اخلاص دل خدای را یکی داند یگانه یکتا در ذات بی شبیه و در قدر بی نظیر و در صفات بی همتا.......!