آمیرو جوان ۲۵ ساله اهل شهر دهلی آنروز تصمیم قطعی گرفته و آماده خودکشی بود.اما درست چند لحظه قبل از اینکه تیغ را به رگ دستش فشار بدهد ناگهان اتفاق عجیبی رخ داد و یک نفر از اسمان پایین امد و داخل اتاق پسر جوان هندی را پر از نور کرد.

آمیرو در حالی که به بالهای دختر زیبایی که از سقف اتاق فرود امده بود نگاه میکرد باتعجب گفت: تو کی هستی؟ اینجا چیکار میکنی؟ مهمان ناخوانده گفت:

چرا میخواهی خودکشی کنی؟پسر جوان پاسخ داد:من در هیچ کاری پیشرفت نمیکنم... به هر دری میزنم برویم بسته هست. از بس شکست خرده ام خسته شده ام و میخواهم خود را راحت کنم .فرشته با مهربانی خندید و گفت: آیا درخت بامبو و سرخس را دیده ای ؟روزی که خداوند این دو درخت را افرید.از هر دو به یک اندازه مراقبت کرد اما بر خلاف سرخس که خیلی زود سر از خاک در اورد و همه زمین را فرا گرفت درخت بامبو اصلا رشد نکرد اما خدا از او قطع امید نکرد.

در سال دوم سرخسها بیشتر رشد کردند اما از بامبو خبری نبود . در سال سوم و چهارم نیز بامبو ها رشد نکردند . در سال پنجم جوانه کوچکی از بامبو نمایان شد و در مدت شش ماه ارتفاعش از سرخس بالاتر رفت . می دانی چـــــرا؟ چون در آن پنج سال ـــ که سرخسها زیاد میشدند ــ بامبو داشت ریشه هایش را قوی میکرد . فرشته لبخندی زد و ادامه داد: آیا میدانی در همه این سالها یی که تو در کار مبارزه با سختی ها و مشکلات بودی در حقیقت ریشه هایت داشت مستحکم میشد !!! آری زمان تو نیز فرا خواهد رسید و پیشرفت خواهی کرد . ناامید نشو !!!...

آمیرو خندید و تیغ را کنار گذاشت.

-----------------------------------------------------------------
منبع:http://www.fenjaan.blogfa.com/