زینل آباد

غروبی دختری غمــــــــگین و ناشاد

سر راهـــــــم نشسته ، داد و بیداد

گلی داد و به گــــــــــــریه گفت ، بگذار

سر قبر علـــــــــــــــــــــی، در زینل آباد

دشت رحمانی

اگرچه پا به پا در جـــــــــــــــاده سنگه

پر از خاره پر از خــــــــــــــــــار و خدنگه

نی چوپان و پاییز و غـــــــــــــــــــــم یار

غروب دشت رحمـــــــــــــــانی قشنگه

چک چک

سر راهم به چــــــــــــــوپانی رسیدم

نوای نالـــــــــــــــــــه ای از دل شنیدم

چه خوش نی می زد و آواز می خواند

که جـــــــــایی بهتر از چک چک ندیدم

ارد

ارد آیینه لطف احــــــــــــــــــــد بود

ارد راه دل ما را بلــــــــــــــــــد بود

به هر جا بنگرم کوه و در و دشــت

ارد بود و ارد بــــــود و ارد بــــــــــود

اغصه

به هر جایی که رفتم بی صفا بود

به هر یاری رسیدم بی وفــــــا بود

تمام غصه هایـــــــــــم رفت از یاد

اَغُصه بهترین خاک خـــــــــــدا بود

فداغ

دلم مهجور و خانه بی چراغـــــــه

شبیه شعر باقــــــــــر سینه داغه

الهی درد خود را با که گــــــــــویم

خودم در بندر و دل در فداغــــــــــه

دره پلنگی

سیه چادرنشین آهــــــــــوی رنگی

دلی درسینه داری سخت و سنگی

دو چشمونت کمینگاه دلــــــــم شد

پر از ماهی تو ای دره پلنـــــــــــگی

کنار زیارت

نشسته بر سر راهــــــــــــم کناری

نوشته برتن آن یادگـــــــــــــــــــاری

به یاد گلنساء افتــــــــــــــــادم آنجا

زیارت کردم و آمد ســــــــــــــــواری

خلیلی

به رنگ روشن تخــــــــــــــم دمیلی

نمی خواهد صفــــــــــای تو دلیلی

تو را با رنـــــــــج هایت دوست دارم

تو در آتش گلستانی خلیلـــــــــــی

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------
گرفته شده از وبلاگ :http://www.darinshab.blogfa.com