زندگی جاده ای مستقیم و خالی از موانعی نیست که ما آزادانه و بدون قید و بند در آن راه طی کنیم، سفر کنیم.

بلکه هزارتویی از مسیرها و گذرگاههایی است که در گذر از آنها راه گم می کنیم، بارها و بارها در کوره راهی، بن بستی گرفتار می آییم و حیران...!

اما همواره اگر ایمان و اعتقاد داشته باشیم دری به روی ما گشوده خواهد شد ؛ شاید نه آن در که پیوسته در اندیشه خودمان تصور کرده ایم بلکه آن در که در نهایت برکت و خوبیها را به ما ارزانی خواهد کرد...!

======================================
از کتاب :چه کسی پنیر مرا برد؟ ترجمه: صدیقه ابراهیمی(فخار)