رسول، صلي الله عليه وسلم، فرمود: به هيچ چيز، فرزند آدم شادمانه تر از آن نبود كه در ميان بيابان عظيم رسد، فرود آيد و زانوي شتر ببندد و روي زمين را نهالين سازد و دست خود را بالش خود كند و ساعتي بخسبد. چون از خواب بيدار شود، در نگرد شتر رفته باشد و توشه راه و پاي افزار و قماش وي برسر شتر و شتر رفته، همه را برده. گاهي راست دود و گاهي چپ. هيچ جايي اثر و نشان شتر نبيند. دل برهلاكت بنهد. همان جا باز آيد كه شتر را گم كرده بود. ناگاه شتر را ببيند، مهار در دست و پاي افكنده، روي به وي نهاده از شادي پيوسته مي گويد: اللهم انت ربي و انا عبدك. اين بار گفت: اللهم انت عبدي و انا ربك از غايت شادي خطا كرد و خواست گفتن تو خداي مني، من بنده تو، از شادي غلط كرد، گفت: يارب، تو بنده مني و من خداي تو.
بعد از آن رسول، صلي الله عليه وسلم، فرمود: خداوند ، تعالي، به توبه بنده عاصي خويش، از آن مردي كه شتر را يافت و به يافتن شتر شاد شد، شادتر است. معني شادي خداوند به توبه بنده آن است كه چون بنده به چيزي شاد شود، آن چيز راعزيز دارد، اكنون آن مرد تائب نيز نزد خداوند، تعالي، سخت عزيز باشد1.
خداوند، همه گناهان را مي آمرزد
عبدالله عمر گفت: ما كه صحابه رسول بوديم ، اول چنان مي پنداشتيم كه نيكو كاري هاي ما همه در نزد خداي پذيرفته مي شود و در آن شكي نيست. آنگاه كه آيه آمد و خداوند فرمود: «اطيعوا الله و اطيعوا الرسول و لا تبطلوا اعمالكم» (محمد / 47 ) يعني: خدا را اطاعت كنيد و از پيامبر نيز اطاعت نماييد و كرده هاي خود را تباه مي نماييد.
پس از شنيدن اين آيه با خود گفتيم آن همه گناهان كبيره كه ما كرده ايم و ناسزاها كه ما گفته ايم همه اعمال ما را باطل كرده است و هر كس را كه مي ديديم كه از وي كبيره اي يا فاحشه اي سر زد و گناهي كرد و بدي گفت، مي گفتيم: كار وي تباه گشت و سرانجام وي بد شد، آمرزيده نمي شود. تا اين كه آن روز اين آيه آمد: «قل يا عبادي الذين اسرفوا علي انفسهم» (زمر / 53
) اين بار ديگر نا اميد از در رحمت وي نشديم و آن سخنان نا اميدكننده، نگفتيم.
عبدالله مسعود مي گويد: روزي در مسجد رفتم، دانشمندي سخن مي گفت از روي وعيد، همه ذكر آتش دوزخ مي كرد و صفت زنجيرهاي جهنم و قلاده هاي آهني.
ابن مسعود گفت: او را گفتم، اي دانشمند! اين چه چيز است كه بندگان را از رحمت خدا نااميد مي كني، مگر نخوانده اي كه رب العزه مي فرمايد:.. « لا تقنطوا من رحمه الله
!» خبر درست است كه رسول خدا پس از آنكه اين آيه را خواند، فرمود كه «خداوند همه گناهان را مي آمرزد و با كي نيست»
