اسدالله حاجي محمد عبدالرحمان عبده متخلص به مهجور

از اشعار اوست:

1
گهي در عمــــــــــــــــــــده ده ام با گلندام..............................گهي در هند و بحرين بـــــــــــي سرانجام
گهي در وكره گه در دوحه مهجــــــــــــــــور..............................گهي هستم غريب شهر دمــــــــــــــــــــام

2
نه بر من محنت هجران سر آمــــــــــــــد................................... نه هنگام وصال دلبر آمـــــــــــــــــــــــــد
نه مهجور از سوي جانان پيـــــــــــــامي .................................. ز ميده بر ديار قطر آمــــــــــــــــــــــــــــد

3
شگفت آيد مرا زان زلـــــــــــــف مشكين................................چو افعي بس كه چين افكـــــــنده در چين
زده حلقه به دور عـــــــــــــــــــارض ول....................................كمين آورده بر مهجـــــــــــــــور مسكين

4
گر هنگام وداع اي لالـــــــــــــــه رخسار.....................................نمودي مهرباني خود اظهــــــــــــــــــــار
بشد شاد از محبتات مهجــــــــــــــــــــور...................................فراقت بعد از اين صعب است و دشـــوار
***
***
***
***
***
لطفا" جهت تکمیل این بخش نظرات اصلاحی و تکمیلی خود را ارسال فرمایید.